ಮುಂಗಾರು ನಂತರದ ಗೊಬ್ಬರದ ಎರಡನೇ ಕಂತು: ರೈತರು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಬಾರದ ಮಹತ್ವದ ಹಂತ!

ಅನೇಕ ರೈತರಿಗೆ ಗೊಬ್ಬರ ಅಥವಾ ಸಾವಯವ ಗೊಬ್ಬರ ಹಾಕುವುದು ಎಂದರೆ ಮುಂಗಾರು ಆರಂಭವಾಗುವ ಸಮಯ ನೆನಪಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಮಳೆ ಬರುವ ಮೊದಲು ಗೊಬ್ಬರ ಹಾಕಿದರೆ, ಮಳೆನೀರು ಅದನ್ನು ಕರಗಿಸಿ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ಬೇರುಗಳಿರುವ ಮಣ್ಣಿನ ಪದರಕ್ಕೆ ತಲುಪಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಇದು ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ಪದ್ಧತಿಯೇ ಆಗಿದೆ.

ಆದರೆ, ಅಷ್ಟೇ ಮಹತ್ವವಿರುವ ಮತ್ತೊಂದು ಹಂತವಿದೆ. ಅದುವೇ ಮುಂಗಾರು ಮಳೆ ಮುಗಿದ ತಕ್ಷಣದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಗೊಬ್ಬರ ಹಾಕುವುದು.

ಹೆಚ್ಚು ಮಳೆಯಾಗುವ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮಳೆಗಾಲ ಮುಗಿದರೆ ಬೆಳೆಗಳಿಗೆ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಅಗತ್ಯ ಮುಗಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಸತತ ಮಳೆಯಿಂದ ಉಂಟಾದ ಒತ್ತಡದಿಂದ ಬೆಳೆ ಚೇತರಿಕೆ ಹೊಂದಲು, ಬೇರುಗಳನ್ನು ಪುನಶ್ಚೇತನಗೊಳಿಸಲು, ಹೊಸ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಲು ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ಫಸಲಿಗೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಲು ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳು ಅಗತ್ಯವಾಗುತ್ತವೆ.

ಆದ್ದರಿಂದ ಮುಂಗಾರು ಪೂರ್ವ ಗೊಬ್ಬರ ನೀಡುವುದು ಮತ್ತು ಮುಂಗಾರು ನಂತರ ಗೊಬ್ಬರ ನೀಡುವುದನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ಪರ್ಯಾಯಗಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬಾರದು. ಇವೆರಡೂ ಬೆಳೆ ಪೋಷಣೆಯ ಎರಡು ಪೂರಕ ಹಂತಗಳು.

ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಏನೆಲ್ಲ ಬದಲಾವಣೆಗಳಾಗುತ್ತವೆ?

ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸುರಿಯುವ ಭಾರಿ ಮಳೆಯು ಕೃಷಿ ಮಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಹಲವು ರೀತಿಯ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಮಳೆನೀರು ಮಣ್ಣಿನ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಕಣಗಳು ಮತ್ತು ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ಕೊಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹೋಗಬಹುದು. ಇಳಿಜಾರು ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣಿನ ಸವಕಳಿಯಿಂದ ಫಲವತ್ತಾದ ಮೇಲ್ಮಣ್ಣು ನಷ್ಟವಾಗಬಹುದು. ಸರಿಯಾದ ನೀರು ಬಸಿದು ಹೋಗುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಲ್ಲದ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣು ದೀರ್ಘಕಾಲ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿರುವುದರಿಂದ ಮಣ್ಣಿನೊಳಗೆ ಗಾಳಿಯ ಸಂಚಾರ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಬೇರುಗಳ ಚಟುವಟಿಕೆಗೆ ತೊಂದರೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಬೇರುಗಳಿರುವ ಮಣ್ಣಿನ ಪದರ ದೀರ್ಘಕಾಲ ತೇವದಿಂದ ಕೂಡಿರುವಾಗ ಬೇರುಗಳು ದುರ್ಬಲವಾಗಬಹುದು, ಹಾನಿಗೊಳಗಾಗಬಹುದು ಅಥವಾ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು.

ಇದರ ಜೊತೆಗೆ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕರಗುವ ಕೆಲವು ಪೋಷಕಾಂಶಗಳು ಮಣ್ಣಿನ ಆಳಕ್ಕೆ ಇಳಿದು ಬೇರುಗಳಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಾಗದಿರಬಹುದು. ಮಣ್ಣಿನ ತೇವಾಂಶ ಮತ್ತು ಗಾಳಿಯ ಸಂಚಾರದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ ಸಾವಯವ ವಸ್ತುಗಳ ವಿಘಟನೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಬದಲಾವಣೆಗಳಾಗಬಹುದು.

ಹೀಗಾಗಿ, ಹಲವು ತಿಂಗಳ ಮಳೆಯ ನಂತರ ಮಣ್ಣು ಮತ್ತು ಬೆಳೆ ಎರಡಕ್ಕೂ ವಿಶೇಷ ಗಮನ ನೀಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಬೆಳೆಯೂ ತನ್ನಲ್ಲಿರುವ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಸಂಗ್ರಹವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತದೆ:

ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಹೊಲದಲ್ಲಿರುವ ಬೆಳೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಅಡಿಕೆ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅಡಿಕೆ ಮರವು ಈಗಾಗಲೇ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಕಾಯಿಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಹೊಸ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತಿರಬಹುದು. ಮುಂದಿನ ವರ್ಷದ ಫಸಲಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಹೂಗೊಂಚಲುಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಯೂ ನಡೆಯುತ್ತಿರಬಹುದು.

ಅಂದರೆ, ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗಿಡಕ್ಕೆ ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ರೀತಿಯ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಅಗತ್ಯವಿರುತ್ತದೆ.

ಇದೇ ತತ್ವ ತೆಂಗು ಮತ್ತು ಕಾಳುಮೆಣಸು ಬೆಳೆಗಳಿಗೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ.

ತೆಂಗಿನ ಮರವು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹೊಸ ಎಲೆಗಳು, ಬೇರುಗಳು, ಹೂವುಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಯಿಗಳನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಕಾಳುಮೆಣಸಿನ ಬಳ್ಳಿಗೆ ಬಳ್ಳಿಯ ಬೆಳವಣಿಗೆ, ಹೂ ಬಿಡುವಿಕೆ, ಕಾಯಿ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಹಾಗೂ ರೋಗ ಮತ್ತು ಹವಾಮಾನದ ಒತ್ತಡದಿಂದ ಚೇತರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪೋಷಕಾಂಶಗಳು ಬೇಕಾಗುತ್ತವೆ.

ಆದ್ದರಿಂದ ಮುಂಗಾರು ಮುಗಿದ ತಕ್ಷಣ, ಹಲವು ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ ಹಾಕಿದ ಗೊಬ್ಬರದಲ್ಲಿನ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನೇ ಅವಲಂಬಿಸಿ ಬೆಳೆಯನ್ನು ಬಿಡುವುದು ಸೂಕ್ತವಲ್ಲ.

ಮುಂಗಾರು ನಂತರದ ಅವಧಿ ಎಂದರೆ ಬೆಳೆ ಚೇತರಿಕೆಯ ಕಾಲ:

ಮಳೆಗಾಲ ಮುಗಿದ ನಂತರ ಸಸ್ಯಗಳು ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ಪರಿವರ್ತನೆಯ ಹಂತವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತವೆ.

ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಯ ಸಂಚಾರ ಕ್ರಮೇಣ ಸುಧಾರಿಸುತ್ತದೆ. ಅತಿಯಾದ ತೇವಾಂಶ ಕಡಿಮೆಯಾಗತೊಡಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಸಾಕಷ್ಟು ತೇವಾಂಶ ಉಳಿದಿರಬಹುದು. ಇಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯು ಸಕ್ರಿಯ ಬೇರುಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಮತ್ತು ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿರುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮಜೀವಿಗಳ ಚಟುವಟಿಕೆಗೆ ಅನುಕೂಲಕರವಾಗಬಹುದು.

ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಅಗತ್ಯಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಿದರೆ, ಬೆಳೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ.

ಹೀಗಾಗಿ ಮುಂಗಾರು ನಂತರದ ಗೊಬ್ಬರ ನೀಡುವುದನ್ನು ಬೆಳೆ ಚೇತರಿಕೆಯ ಎರಡನೇ ಪೋಷಕಾಂಶದ ಕಂತು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬಹುದು.

ಇದು ಬೆಳೆಗೆ ಕೆಳಗಿನ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನೆರವಾಗಬಹುದು:

• ಬೇರುಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಮತ್ತು ಬಲವನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಲು.
• ಆರೋಗ್ಯಕರ ಹೊಸ ಎಲೆಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ನೆರವಾಗಲು.
• ಗಿಡದಲ್ಲಿನ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಸಂಗ್ರಹವನ್ನು ಪುನಃಸ್ಥಾಪಿಸಲು.
• ಹೂ ಬಿಡುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಕಾಯಿ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಪೋಷಕಾಂಶ ಒದಗಿಸಲು.
• ಆರೋಗ್ಯಕರ ಸಸ್ಯವರ್ಧನೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು.
• ಮುಂದಿನ ಫಸಲಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಲು.
• ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಮಳೆಗಾಲದ ಒತ್ತಡದಿಂದ ಚೇತರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು.

ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಬಳಕೆ ಉತ್ತಮವಾಗಬಹುದೇಕೆ?

ಮುಂಗಾರು ನಂತರ ಗೊಬ್ಬರ ನೀಡುವುದರ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಅನುಕೂಲವೆಂದರೆ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿರುವ ತೇವಾಂಶ.

ಮಳೆಗಾಲ ಮುಗಿದ ತಕ್ಷಣ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸಾಕಷ್ಟು ತೇವಾಂಶವಿರುತ್ತದೆ. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗೊಬ್ಬರ ಮತ್ತು ಸಾವಯವ ಗೊಬ್ಬರವನ್ನು ಸಕ್ರಿಯ ಬೇರುಗಳಿರುವ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಹಾಕಿದರೆ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿನ ಕರಗುವ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳು ಬೇರುಗಳಿಗೆ ಲಭ್ಯವಾಗಲು ನೆರವಾಗಬಹುದು.

ಆದರೆ ಗೊಬ್ಬರವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಹಾಕಿದರೆ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆ ಕೂಡ ಅದೇ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಬಾರದು.

ಬೇರುಗಳ ಆರೋಗ್ಯ, ಮಣ್ಣಿನ ಗಾಳಿಯಾಡುವಿಕೆ, ಮಣ್ಣಿನ pH, ಸಾವಯವ ವಸ್ತುಗಳ ಪ್ರಮಾಣ ಮತ್ತು ತೇವಾಂಶದ ಸಮತೋಲನ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಗಿಡವು ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ಎಷ್ಟು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತವೆ.

ಹೀಗಾಗಿ, ಮುಂಗಾರು ನಂತರದ ಪೋಷಕಾಂಶ ನಿರ್ವಹಣೆಯ ಜೊತೆಗೆ ನೀರು ಬಸಿದು ಹೋಗುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ಮಣ್ಣಿನ ಆರೋಗ್ಯದ ಕಡೆಗೂ ಗಮನ ನೀಡಬೇಕು.

ಸಾವಯವ ಗೊಬ್ಬರವೇ ಅಥವಾ ರಾಸಾಯನಿಕ ಗೊಬ್ಬರವೇ?

ಮುಂಗಾರು ನಂತರ ಗೊಬ್ಬರ ನೀಡಬೇಕು ಎಂದರೆ ರಾಸಾಯನಿಕ ಗೊಬ್ಬರಗಳನ್ನೇ ಹಾಕಬೇಕು ಎಂದರ್ಥವಲ್ಲ.

ರೈತರು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಳಿತ ಕೊಟ್ಟಿಗೆ ಗೊಬ್ಬರ, ಕಾಂಪೋಸ್ಟ್, ಎರೆಹುಳು ಗೊಬ್ಬರ ಮತ್ತು ಇತರ ಸೂಕ್ತ ಸಾವಯವ ಗೊಬ್ಬರಗಳನ್ನು ಬಳಸಬಹುದು. ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣಿನ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ಬೆಳೆಯ ಶಿಫಾರಸಿನ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ರಾಸಾಯನಿಕ ಗೊಬ್ಬರಗಳನ್ನೂ ಬಳಸಬಹುದು.

ಸಾವಯವ ವಸ್ತುಗಳು ಮಣ್ಣಿನ ರಚನೆ, ತೇವಾಂಶ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಮತ್ತು ಜೈವಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಯನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಶಿಫಾರಸಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ರಾಸಾಯನಿಕ ಗೊಬ್ಬರಗಳು ಸಸ್ಯಗಳಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತವೆ.

ಇಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾದುದು ಸಾವಯವ ಅಥವಾ ರಾಸಾಯನಿಕ ಎಂಬ ಒಂದೇ ಆಯ್ಕೆಗೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವುದಲ್ಲ.

ಬೆಳೆಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ಸಮತೋಲಿತವಾಗಿ ಒದಗಿಸುವುದೇ ಮುಖ್ಯ ಗುರಿ.

ಅಡಿಕೆ ಬೆಳೆಗಾರರು ವಿಶೇಷ ಗಮನ ನೀಡಬೇಕು:

ಅಡಿಕೆ ಬೆಳೆಗಾರರು ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಒಂದು ಅಡಿಕೆ ಮರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತುತ ವರ್ಷದ ಫಸಲಿನ ಕಾಯಿಗಳು ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ, ಹೊಸ ಎಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ಹೂಗೊಂಚಲುಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಯೂ ನಡೆಯುತ್ತಿರಬಹುದು.

ಅಂದರೆ, ಒಂದು ಫಸಲಿನ ಕೊಯ್ಲು ಮುಗಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಗಿಡದ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಅಗತ್ಯ ಮುಗಿಯುವುದಿಲ್ಲ.

ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಕೊರತೆಯಿದ್ದರೆ ಅದರ ಪರಿಣಾಮ ತಕ್ಷಣವೇ ಗೋಚರಿಸಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ. ಮುಂದೆ ಕಾಯಿಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಕುಂಠಿತವಾಗುವುದು, ಗಿಡದ ಬೆಳವಣಿಗೆ ದುರ್ಬಲವಾಗುವುದು, ಹೂಗೊಂಚಲುಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ತೊಂದರೆಯಾಗುವುದು ಅಥವಾ ಇಳುವರಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದು ಮುಂತಾದ ಪರಿಣಾಮಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಇವುಗಳಿಗೆ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಕೊರತೆಯ ಜೊತೆಗೆ ಇತರ ಕಾರಣಗಳೂ ಇರಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕು.

ಇಂದು ನೀಡುವ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳು ನಾಳೆಯ ಫಸಲಿನ ಮೇಲೂ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಬಹುದು.

ತೆಂಗು ಮತ್ತು ಕಾಳುಮೆಣಸಿಗೂ ಇದೇ ತತ್ವ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ:

ತೆಂಗಿನ ಮರವು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಎಲೆಗಳು, ಹೂವುಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಯಿಗಳನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ತೆಂಗು ಬೆಳೆಗೂ ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಮತ್ತು ಸೂಕ್ತ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುವುದು ಅಗತ್ಯ. ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಗೊಬ್ಬರ ಹಾಕಿ ನಂತರ ಮರೆತು ಬಿಡುವ ಬೆಳೆ ಇದಲ್ಲ.

ಕಾಳುಮೆಣಸಿನ ಬಳ್ಳಿಯೂ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ನಿರ್ವಹಣೆಗೆ ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುವ ಬೆಳೆಯಾಗಿದೆ. ಮಳೆಗಾಲದ ಭಾರಿ ಮಳೆ ಮತ್ತು ರೋಗಗಳ ಒತ್ತಡದಿಂದ ಚೇತರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು, ಮುಂದಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಮತ್ತು ಕಾಯು ಬೆಳೆಯಲು ಬಳ್ಳಿಗೆ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳು  ಅಗತ್ಯ ಬೇಕಾಗುತ್ತವೆ.

ಹೀಗಾಗಿ ತೆಂಗು ಮತ್ತು ಕಾಳುಮೆಣಸಿನ ತೋಟಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಯೋಜಿಸಿದ ಮುಂಗಾರು ನಂತರದ ಪೋಷಕಾಂಶ ನಿರ್ವಹಣೆ ಮುಖ್ಯವಾಗಿದೆ.

ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಗೊಬ್ಬರ ಹಾಕಿದರೆ ಸಾಕೇ?

ಅನೇಕ ರೈತರು ಅನುಸರಿಸುವ ಸಾಮಾನ್ಯ ಪದ್ಧತಿ ಹೀಗಿದೆ: ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮುಂಗಾರು ಆರಂಭವಾಗುವ ಮೊದಲು, ಗೊಬ್ಬರ ಹಾಕುವುದು. ನಂತರ ಮುಂದಿನ ವರ್ಷದವರೆಗೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಗೊಬ್ಬರ ಹಾಕುವುದಿಲ್ಲ.

ಆದರೆ ದೀರ್ಘಕಾಲದ ತೋಟಗಾರಿಕಾ ಬೆಳೆಗಳ ನಿಜವಾದ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಅಗತ್ಯಕ್ಕೆ ಈ ಪದ್ಧತಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಬೆಳೆಯ ಅವಶ್ಯಕತೆ, ಮಣ್ಣಿನ ಸ್ಥಿತಿ, ಮಳೆಯ ಪ್ರಮಾಣ ಮತ್ತು ಶಿಫಾರಸಾದ ಗೊಬ್ಬರದ ವೇಳಾಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಗೊಬ್ಬರ ನೀಡಿಕೆಯನ್ನು ಹಂಚಿಕೆ ಮಾಡುವುದು ಉತ್ತಮ ವಿಧಾನವಾಗಿದೆ.

ಹೆಚ್ಚು ಮಳೆಯಾಗುವ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಶಿಫಾರಸಾದ ವಾರ್ಷಿಕ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಸೂಕ್ತ ಕಂತುಗಳಲ್ಲಿ ನೀಡುವುದರಿಂದ, ಒಂದೇ ಬಾರಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಗೊಬ್ಬರ ಹಾಕಿದಾಗ ಉಂಟಾಗಬಹುದಾದ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ನಷ್ಟದ ಅಪಾಯವನ್ನು ಕೆಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬಹುದು.

ಆದರೆ ಇದನ್ನು ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಎರಡು ಬಾರಿ ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಗೊಬ್ಬರ ಹಾಕಬೇಕು ಎಂಬ ಸಲಹೆಯಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು.

ಶಿಫಾರಸಾದ ವಾರ್ಷಿಕ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಹಂಚಿಕೆ ಮಾಡಿ ನೀಡಬೇಕು.

ಗೊಬ್ಬರದ ನಿಖರ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವಾಗ ಮಣ್ಣಿನ ಪರೀಕ್ಷೆ, ಬೆಳೆಯ ವಯಸ್ಸು, ಇಳುವರಿ ಮಟ್ಟ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ ಕೃಷಿ ಇಲಾಖೆಯ ಶಿಫಾರಸುಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು.

ಮುಂಗಾರು ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ಮುಂಗಾರು ನಂತರ: ಬೆಳೆ ಪೋಷಣೆಯ ಎರಡು ಹಂತಗಳು:

ಈ ಎರಡೂ ಹಂತಗಳನ್ನು ಸರಳವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.

ಮುಂಗಾರು ಪೂರ್ವ ಗೊಬ್ಬರ ನೀಡಿಕೆ — ಬೆಳೆಗೆ ಸಿದ್ಧತೆ

ಮಳೆಗಾಲ ಆರಂಭವಾಗುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಿ, ಬೆಳೆಯ ಸಕ್ರಿಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಆರಂಭಿಕ ಹಂತಕ್ಕೆ ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ.

ಮುಂಗಾರು ನಂತರದ ಗೊಬ್ಬರ ನೀಡಿಕೆ — ಚೇತರಿಕೆ ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ಫಸಲಿಗೆ ಸಿದ್ಧತೆ

ಹಲವು ತಿಂಗಳ ಮಳೆಯ ನಂತರ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಲಭ್ಯತೆಯನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಲು, ಬೇರುಗಳ ಚೇತರಿಕೆ, ಹೊಸ ಬೆಳವಣಿಗೆ, ಹೂ ಬಿಡುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಕಾಯಿ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ.

ಒಂದು ಹಂತವು ಮಳೆಗಾಲವನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಬೆಳೆಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸಿದರೆ, ಮತ್ತೊಂದು ಹಂತವು ಮಳೆಗಾಲದ ನಂತರ ಚೇತರಿಸಿಕೊಂಡು ಮುಂದಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಲು ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ.

ಗೊಬ್ಬರ ಹಾಕುವ ಮೊದಲು ಮಣ್ಣಿನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿ:

ಮುಂಗಾರು ನಂತರ ಗೊಬ್ಬರ ಹಾಕುವುದು ಎಂದರೆ ಅಡಿಕೆ ಮರದ ಸುತ್ತಲೂ ಗೊಬ್ಬರವನ್ನು ಹರಡಿ ಬರುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ.

ಮೊದಲು ರೈತರು ತಮ್ಮ ತೋಟದ ಮಣ್ಣಿನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು.

• ಮಣ್ಣಿನ ಸವಕಳಿ ಸಂಭವಿಸಿದೆಯೇ?
• ಮರದ ಬೇರುಗಳು ಹೊರಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿವೆಯೇ?
• ಮಣ್ಣು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಬಿಗಿಯಾಗಿದೆಯೇ?
• ಹೆಚ್ಚುವರಿ ನೀರು ಬಸಿದು ಹೋಗಲು ಸೂಕ್ತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿದೆಯೇ?
• ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿನ ಸಾವಯವ ವಸ್ತುಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿವೆಯೇ?
• ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಕೊರತೆಯ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿವೆಯೇ?

ಮಣ್ಣಿನ ಮೇಲಿನ ಫಲವತ್ತಾದ ಪದರ ಕೊಚ್ಚಿಹೋಗಿದ್ದರೆ, ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಸಾವಯವ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿ ಮಣ್ಣಿನ ರಚನೆಯನ್ನು ಸುಧಾರಿಸುವುದೂ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ಗೊಬ್ಬರವನ್ನು ಮರದ ಬುಡಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಂತೆ ಹಾಕುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಸಕ್ರಿಯ ಬೇರುಗಳಿರುವ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಹಾಕಬೇಕು. ಏಕೆಂದರೆ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುವ ಬೇರುಗಳು ಮರದ ಬುಡಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ.

ನಿಜವಾದ ಗುರಿ ಗೊಬ್ಬರ ಹಾಕುವುದಲ್ಲ, ಬೆಳೆಯನ್ನು ಚೇತರಿಸುವುದು:

ಮುಂಗಾರು ನಂತರ ಗೊಬ್ಬರ ನೀಡುವ ಉದ್ದೇಶ ಮಣ್ಣಿಗೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಗೊಬ್ಬರ ಸೇರಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ.

ಮಳೆಗಾಲದ ಒತ್ತಡದ ನಂತರ ಮಣ್ಣು–ಬೇರು–ಗಿಡಗಳ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಪುನಃ ಆರೋಗ್ಯಕರ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತರುವುದು ಇದರ ನಿಜವಾದ ಗುರಿ.

ಆರೋಗ್ಯಕರ ಬೇರುಗಳು ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಆರೋಗ್ಯಕರ ಎಲೆಗಳು ದ್ಯುತಿಸಂಶ್ಲೇಷಣೆಯ ಮೂಲಕ ಗಿಡಕ್ಕೆ ಆಹಾರವನ್ನು ತಯಾರಿಸುತ್ತವೆ. ಸಮರ್ಪಕ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳು ಹೂವು ಮತ್ತು ಕಾಯಿ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ನೆರವಾಗುತ್ತವೆ. ಉತ್ತಮ ಆರೋಗ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಗಿಡಗಳು ಪರಿಸರದ ಒತ್ತಡಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ.

ಹೀಗಾಗಿ, ದೀರ್ಘಕಾಲದ ತೋಟಗಾರಿಕಾ ಬೆಳೆಗಳ ಉತ್ಪಾದಕತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಮುಂಗಾರು ನಂತರದ ಪೋಷಕಾಂಶ ನಿರ್ವಹಣೆ ಪ್ರಮುಖ ಭಾಗವಾಗಿದೆ.

ರೈತರಿಗೆ ಒಂದು ಸಂದೇಶ:

ಹೆಚ್ಚು ಮಳೆಯಾಗುವ ಪ್ರದೇಶಗಳ ರೈತರು ಮಳೆಗಾಲ ಮುಗಿದಿದೆ ಎಂದರೆ ಕೃಷಿ ನಿರ್ವಹಣೆಯೂ ಮುಗಿಯಿತು ಎಂದು ಭಾವಿಸಬಾರದು.

ಅದನ್ನು ಮುಂದಿನ ಕೃಷಿ ಹಂತದ ಆರಂಭವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು.

ಮಳೆ ಮಣ್ಣಿನ ಫಲವತ್ತಾದ ಭಾಗವನ್ನು ಕೊಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿರಬಹುದು. ಬೇರುಗಳ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡ ಉಂಟುಮಾಡಿರಬಹುದು. ಗಿಡವು ತನ್ನಲ್ಲಿರುವ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಸಂಗ್ರಹದ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡಿರಬಹುದು. ಇದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗಿಡದಲ್ಲಿ ಕಾಯಿಗಳು ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರಬಹುದು ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ಫಸಲಿನ ಸಿದ್ಧತೆಯೂ ನಡೆಯುತ್ತಿರಬಹುದು.

ಆದ್ದರಿಂದ ಮುಂಗಾರು ಪೂರ್ವ ಗೊಬ್ಬರ ನೀಡಿಕೆಗೆ ನೀಡುವಷ್ಟೇ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಮುಂಗಾರು ನಂತರದ ಗೊಬ್ಬರ ನೀಡಿಕೆಗೂ ನೀಡಬೇಕು.

ಮಳೆ ಬರುವ ಮೊದಲು ಮಾತ್ರ ಬೆಳೆಗೆ ಪೋಷಕಾಂಶ ನೀಡಬೇಡಿ; ಮಳೆ ಮುಗಿದ ನಂತರವೂ ಬೆಳೆಯ ಅಗತ್ಯಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಪೋಷಕಾಂಶ ಒದಗಿಸಿ.

ಏಕೆಂದರೆ ಇಂದು ಹಾಕುವ ಗೊಬ್ಬರ ಇಂದಿನ ಬೆಳೆಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ; ಮುಂದಿನ ಫಸಲಿನ ಮೇಲೂ ಮಾಡುವ ಹೂಡಿಕೆಯಾಗಿದೆ!