“ನಾವು ಬೋರ್ವೆಲ್ನಿಂದ ನೀರನ್ನು ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಬಹುದು; ಆದರೆ ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಅದೇ ನೀರನ್ನು ಮತ್ತೆ ತುಂಬಿಸಲು ವರ್ಷಗಳೇ ಬೇಕಾಗಬಹುದು.”
ಇಂದು ಭಾರತದ ಅನೇಕ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ಮನೆ ಬಳಕೆಯ ನೀರಿನ ಪ್ರಮುಖ ಮೂಲವಾಗಿರುವುದು ಬೋರ್ವೆಲ್ ಅಥವಾ ಕೊಳವೆ ಬಾವಿ. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಗ್ರಾಮಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಹೊಲಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿದ್ದ ತೆರೆದ ಬಾವಿಗಳು ಈಗ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿವೆ. ಅನೇಕ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ತೆರೆದ ಬಾವಿಗಳು ವರ್ಷವಿಡೀ ಸಾಕಷ್ಟು ನೀರು ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ರೈತರು ಆಳವಾದ ಕೊಳವೆ ಬಾವಿಗಳ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚು ಅವಲಂಬಿತರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಅನೇಕ ರೈತರ ಯಶಸ್ವಿಯಾದ ಬೋರ್ವೆಲ್ ಎಂದರೆ ತಮ್ಮ ಭೂಮಿಯ ಕೆಳಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ ಚಿನ್ನದ ಗಣಿ ಇದ್ದಂತೆ.ಒಮ್ಮೆ ಉತ್ತಮ ನೀರಿನ ಕೊಳವೆ ಬಾವಿ ಸಿಕ್ಕರೆ, ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ, ಬೇಸಿಗೆ-ಮಳೆ ಎನ್ನದೆ ಬೇಕಾದಾಗ ನೀರನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಬಹುದು. ಇದರಿಂದ ಹಿಂದೆ ಕೃಷಿ ಮಾಡಲು ಕಷ್ಟವಾಗಿದ್ದ ಇಳಿಜಾರು ಮತ್ತು ಗುಡ್ಡ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕೃಷಿ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ.ಭಾರತದ ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ಅಂತರ್ಜಲದ ಪಾತ್ರ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು. ಕೃಷಿ ನೀರಾವರಿಯಲ್ಲಿ ಅಂತರ್ಜಲದ ಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ಅವಲಂಬನೆ ವರ್ಷದಿಂದ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ.
ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ನಾವು ಒಂದು ಮುಖ್ಯ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಬೇಕು: “ಈ ನೀರು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬರುತ್ತಿದೆ?”
ಅಂತರ್ಜಲದ ಬಗ್ಗೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆ;
ಬೋರ್ವೆಲ್ ನೀರಿನ ಬಗ್ಗೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಲ್ಪನೆ ಇದೆ.ನಮ್ಮ ಭೂಮಿಯ ಕೆಳಗೆ ಉತ್ತಮ ನೀರಿನ ಮೂಲ ಸಿಕ್ಕಾಗ ನಾವು ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಬಹುದು:
“ನನ್ನ ಜಮೀನಿನ ಕೆಳಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು ನೀರು ಇದೆ. ಅದು ನನ್ನ ಗಡಿಯೊಳಗಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಅದು ನನ್ನ ನೀರು. ನನಗೆ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಬಳಸುವ ಹಕ್ಕು ನನಗಿದೆ.”
ಈ ಆಲೋಚನೆಯಿಂದ, ರೈತನಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಬೋರ್ವೆಲ್ ನೀರು ಸಿಕ್ಕ ತಕ್ಷಣ ಮತ್ತೊಂದು ಆಲೋಚನೆ ಬರುತ್ತದೆ—ಬೆಳೆ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸೋಣ, ಇನ್ನಷ್ಟು ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ಹಾಕೋಣ, ಇನ್ನಷ್ಟು ನೀರನ್ನು ಬಳಸೋಣ.
ಆದರೆ ಈ ರೀತಿಯ ಆಲೋಚನೆ ಸರಿಯಲ್ಲ.
ಬೋರ್ವೆಲ್ ನೀರು ಒಬ್ಬ ರೈತನ ಜಮೀನಿನ ಕೆಳಗೆ ಇರುವ ಖಾಸಗಿ ಸರೋವರವಲ್ಲ;
ಬೋರ್ವೆಲ್ ನೀರು ನಮ್ಮ ಜಮೀನಿನ ಗಡಿಯನ್ನು ಮೀರಿ ಹರಡಿರುವ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಜಲವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಒಂದು ಭಾಗ.ನೀರು ಮಣ್ಣು, ಬಂಡೆಗಳು, ಬಿರುಕುಗಳು ಮತ್ತು ಭೂಗರ್ಭದಲ್ಲಿರುವ ವಿವಿಧ ಪದರಗಳ ಮೂಲಕ ಚಲಿಸುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಸ್ಥಳದಿಂದ ನಾವು ಹೆಚ್ಚು ನೀರನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿದರೆ, ಅದರ ಪರಿಣಾಮ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಅಂತರ್ಜಲದ ಮೇಲೂ ಆಗಬಹುದು. ನಮಗೂ ಇದು ಕೈಕೊಡಬಹುದು.ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಒಂದು ಮಾತು:
“ಭೂಮಿ ನಮ್ಮದಾಗಿರಬಹುದು; ಆದರೆ ಅದರ ಕೆಳಗಿನ ನೀರು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸಂಪತ್ತು.”
ಅಂತರ್ಜಲವು ಒಂದು ರೈತನದ್ದಲ್ಲ. ಅದು ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ, ಪರಿಸರಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಇಡೀ ಭೂಮಿಗೆ ಸೇರಿದ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸಂಪನ್ಮೂಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಕೊಳವೆ ಬಾವಿಯಲ್ಲಿ ನೀರು ಸಿಕ್ಕಿದೆ ಎಂದರೆ, ಅದನ್ನು ಎಷ್ಟು ಬೇಕಾದರೂ ಬಳಸಬಹುದು ಎಂಬ ಅರ್ಥವಲ್ಲ.
“ಉತ್ತಮ ನೀರು ಸಿಕ್ಕಾಗ ನಾವು ಜವಾಬ್ದಾರರಾಗಬೇಕು; ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯರಾಗಬಾರದು.”
ನಮ್ಮ ಪ್ರಶ್ನೆ: “ನನಗೆ ಎಷ್ಟು ನೀರು ಸಿಗುತ್ತದೆ?” ಎಂಬುದರಿಂದ.“ನಾನು ಎಷ್ಟು ನೀರನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಬಳಸಬಹುದು?” ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಬೇಕು.
ಅಂತರ್ಜಲ ಅನಿಯಮಿತವಾದ ಸಂಪನ್ಮೂಲವೇ?
ಒಂದು ಕೊಳವೆ ಬಾವಿ ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನಿರಂತರವಾಗಿ ನೀರು ಕೊಡಬಹುದು. ಇದರಿಂದ ಆ ನೀರು ಶಾಶ್ವತ ಎಂದು ನಮಗೆ ಅನಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಅದು ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ. ಅಂತರ್ಜಲವು ಮತ್ತೆ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುವ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸಂಪನ್ಮೂಲ, ಆದರೆ ಅದು ಮತ್ತೆ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುವ ವೇಗ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಒಂದೇ ರೀತಿಯಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಮಳೆ ಪ್ರಮಾಣ, ಮಣ್ಣಿನ ಗುಣ, ಬಂಡೆಗಳ ರಚನೆ, ಭೂಮಿಯ ಸ್ವರೂಪ ಮತ್ತು ಇತರ ಹಲವು ಅಂಶಗಳ ಮೇಲೆ ಅಂತರ್ಜಲದ ಪುನರ್ಭರ್ತಿ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ನಾವು ಪ್ರಕೃತಿ ಮತ್ತೆ ತುಂಬಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ನೀರನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಭೂಗರ್ಭದಲ್ಲಿರುವ ನೀರಿನ ಸಂಗ್ರಹ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ.ನೀರಿನ ಮಟ್ಟ ಇನ್ನಷ್ಟು ಕೆಳಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ.ಆಗ ಈಗಿರುವ ಬೋರ್ವೆಲ್ನಲ್ಲಿಯೇ ನೀರಿನ ಪ್ರಮಾಣ ಕಡಿಮೆಯಾಗಬಹುದು.ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಬೋರ್ವೆಲ್ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಣಗಬಹುದು.ಆದ್ದರಿಂದ ಕೊಳವೆ ಬಾವಿ ನೀರನ್ನು ಅನಿಯಮಿತ ನೀರಿನ ಮೂಲ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬಾರದು.“ಬೋರ್ವೆಲ್ ನಮಗೆ ನೀರು ಕೊಡುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಅದು ನೀರನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸುವುದಿಲ್ಲ.”
ಅತಿಯಾಗಿ ನೀರನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿದರೆ ಏನಾಗುತ್ತದೆ?
ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಭೂಗರ್ಭದ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಅದರೊಳಗೆ ನೀರು ಸಂಗ್ರಹವಾಗಿದೆ. ಕೆಲವು ನೈಸರ್ಗಿಕ ಮಾರ್ಗಗಳ ಮೂಲಕ ನೀರು ಅದರೊಳಗೆ ಬರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಬೇರೆ ಮಾರ್ಗಗಳ ಮೂಲಕ ಚಲಿಸುತ್ತದೆ. ನಾವು ಒಳಗೆ ಬರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ನೀರನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹೊರತೆಗೆದರೆ, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಆ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿನ ನೀರಿನ ಮಟ್ಟ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ.ಅಂತರ್ಜಲದಲ್ಲಿಯೂ ಇದೇ ಮೂಲಭೂತ ನಿಯಮ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ.ಪ್ರಕೃತಿ ಮತ್ತೆ ತುಂಬಿಸುವ ಪ್ರಮಾಣಕ್ಕಿಂತ ನಾವು ಹೆಚ್ಚು ನೀರನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿದಾಗ ಅಂತರ್ಜಲದ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ.
ಕೆಲವು ಪ್ರದೇಶಗಳು ಅಂತರ್ಜಲದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅರೆ–ನಿರ್ಣಾಯಕ, ನಿರ್ಣಾಯಕ ಮತ್ತು ಅತಿಯಾದ ಬಳಕೆಯ ಪ್ರದೇಶಗಳಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.2025ರ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಅಂತರ್ಜಲ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನದಲ್ಲಿಯೂ ಭಾರತದ ಹಲವು ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ಬಳಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರದೇಶಗಳು (Over-exploited areas) ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ.ಹೀಗಾಗಿ ಇದು ಕೇವಲ ಭವಿಷ್ಯದ ಸಮಸ್ಯೆಯಲ್ಲ.
ದೇಶದ ಅನೇಕ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಈಗಾಗಲೇ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ.
ಆಳವಾದ ನೀರು ಎಂದರೆ ಉತ್ತಮ ನೀರೇ?
ಅಲ್ಲ.
ಅಂತರ್ಜಲದ ಮಟ್ಟ ಕೆಳಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ, ಬೋರ್ವೆಲ್ಗೆ ವಿವಿಧ ಆಳಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಬಂಡೆಗಳ ಪದರಗಳಿಂದ ನೀರು ಸಿಗುತ್ತದೆ. “ವಿವಿಧ ಬಂಡೆಗಳಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಖನಿಜಗಳು ಇರುತ್ತವೆ.” ಅಂತರ್ಜಲವು ಈ ಬಂಡೆಗಳ ಮೂಲಕ ಚಲಿಸುವಾಗ, ಅದರಲ್ಲಿರುವ ಕೆಲವು ಖನಿಜಗಳನ್ನು ನೀರು ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಅಂತರ್ಜಲದ ಖನಿಜಾಂಶ ಮತ್ತು ನೀರಿನ ಗುಣಮಟ್ಟವೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಆಗಿರಬಹುದು. ಹೀಗಾಗಿ ನಾವು “ಬೋರ್ವೆಲ್ ಎಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿದೆಯೋ, ನೀರು ಅಷ್ಟು ಉತ್ತಮ.” ಎಂದು ತಿಳಿಯಬಾರದು.
ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕುಡಿಯುವ ನೀರು ಅಥವಾ ಮನೆ ಬಳಕೆಗೆ ಬೋರ್ವೆಲ್ ನೀರನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅದರ ಗುಣಮಟ್ಟವನ್ನು ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ಪರೀಕ್ಷಿಸುವುದು ಉತ್ತಮ.
ತೆರೆದ ಬಾವಿಗಳು ಏಕೆ ಮುಖ್ಯ?
ತೆರೆದ ಬಾವಿ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ನೀರು ಪಡೆಯುವ ವಿಧಾನವಲ್ಲ.ಅದು ಆ ಪ್ರದೇಶದ ಅಂತರ್ಜಲ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಒಂದು ರೀತಿಯ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸೂಚಕವೂ ಆಗಬಹುದು.ಅಂತರ್ಜಲದ ಮಟ್ಟ ಉತ್ತಮವಾಗಿದ್ದಾಗ, ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಮೇಲ್ಮಟ್ಟದ ಜಲಪದರದಿಂದ ತೆರೆದ ಬಾವಿಗೆ ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿ ನೀರು ಬರಬಹುದು.
ಆದರೆ ಇಂದು ಅನೇಕ ರೈತರು ತೆರೆದ ಬಾವಿಗಳಿಂದ ಬೋರ್ವೆಲ್ಗಳ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ಕಾರಣ, ಆಧುನಿಕ ಕೃಷಿಯ ನೀರಿನ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ತೆರೆದ ಬಾವಿಗಳು ಅನೇಕ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಪೂರೈಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.ಇಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ಯೆ ಬೋರ್ವೆಲ್ನಲ್ಲಿಲ್ಲ.
ಭೂಗರ್ಭದ ನೀರಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದೆ ಬೋರ್ವೆಲ್ ಮೇಲೆ ಅತಿಯಾಗಿ ಅವಲಂಬಿಸುವುದೇ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಆರಂಭ.
ಮಳೆಯೇ ಅಂತರ್ಜಲದ ಪ್ರಮುಖ ಮೂಲ:
ಕೊನೆಗೆ, ಅಂತರ್ಜಲದ ಪುನರ್ಭರ್ತಿಗೆ ಮಳೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಮೇಲ್ಮೈ ಜಲಮೂಲಗಳು ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತವೆ.
ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜಮೀನೂ ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಕೆಲವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು:
“ನಮ್ಮ ಜಮೀನಿಗೆ ಬೀಳುವ ಮಳೆಯ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ನೀರು ಭೂಮಿಯೊಳಗೆ ಸೇರುತ್ತಿದೆ?”
ಮಳೆಯ ನೀರನ್ನು ನಾವು ಹಾಗೆಯೇ ಹರಿದುಹೋಗಲು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆಯೇ? ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೃಷಿ ಹೊಂಡಗಳು, ಇಂಗು ಗುಂಡಿಗಳು, ಕಂಟೂರ್ ಬಂಡ್ಗಳು, ಚೆಕ್ಡ್ಯಾಂಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ನೀರು ಸಂಗ್ರಹ ಹಾಗೂ ಪುನರ್ಭರ್ತಿ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆಯೇ? ನೀರು ಭೂಮಿಯೊಳಗೆ ಇಂಗಲು ಸಾಕಷ್ಟು ಜಾಗವನ್ನು ನಾವು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆಯೇ?
ಅಂತರ್ಜಲ ನಿರ್ವಹಣೆ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಇನ್ನಷ್ಟು ನೀರನ್ನು ಹುಡುಕುವುದು ಅಲ್ಲ. ಅನಗತ್ಯವಾಗಿ ನೀರು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತುವುದನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯೊಳಗೆ ಹೆಚ್ಚು ನೀರು ಇಂಗುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು ಕೂಡ ಅಷ್ಟೇ ಮುಖ್ಯ.
ನಮ್ಮ ಕೊಳವೆ ಬಾವಿಗಳ ಭವಿಷ್ಯ ಇಂದಿನ ನಮ್ಮ ನಿರ್ಧಾರಗಳ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿದೆ:
ಇಂದು ನಮ್ಮ ಬಳಿ ಸಾಕಷ್ಟು ನೀರು ಇರಬಹುದು. ನಾಳೆ ಅದೇ ಬೋರ್ವೆಲ್ ಕಡಿಮೆ ನೀರು ಕೊಡಬಹುದು.ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಇನ್ನೂ ಆಳವಾದ ಬೋರ್ವೆಲ್ ಕೊರೆಯಬೇಕಾಗಬಹುದು.ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೊಂದು ಬೋರ್ವೆಲ್.ಹೀಗೆ ಇದು ಕೊನೆಯಿಲ್ಲದ ಚಕ್ರವಾಗಬಹುದು.ನಾವು ಒಂದು ಮಾತನ್ನು ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕು:
“ಇಂದು ಭೂಮಿಯೊಳಗಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ನೀರು ನಾಳೆಯೇ ಮತ್ತೆ ಭೂಮಿಯೊಳಗೆ ಸೇರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಖಾತ್ರಿ ಇಲ್ಲ.”ಅಂತರ್ಜಲಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಮಯ ಬೇಕು.ಹೊಸದಾಗಿ ಭೂಮಿಯೊಳಗೆ ಸೇರಿದ ಮಳೆಯ ನೀರು ಕೂಡ ತಕ್ಷಣವೇ ಆಳವಾದ ಜಲಪದರಗಳಿಗೆ ತಲುಪುವುದಿಲ್ಲ.
ಆದ್ದರಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಬೋರ್ವೆಲ್ ಕೊರೆಯುವ ಮೊದಲು, ನೀರು ಎತ್ತುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಮೊದಲು ಮತ್ತು ನೀರಾವರಿ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವ ಮೊದಲು ನಾವು ಒಂದು ಸರಳ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಬೇಕು:
“ನಾವು ಎಷ್ಟು ನೀರನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ, ಮತ್ತು ಪ್ರಕೃತಿ ಎಷ್ಟು ನೀರನ್ನು ಮತ್ತೆ ತುಂಬಿಸುತ್ತಿದೆ?”
ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ, “ಇನ್ನೆಷ್ಟು ಆಳಕ್ಕೆ ಕೊಳವೆ ಬಾವಿ ಕೊರೆಯಬಹುದು?”ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಮುಖ್ಯ.
ಕೊನೆ ಮಾತು;
ಬೋರ್ವೆಲ್ ನೀರು ರೈತರಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಅವಕಾಶವನ್ನು ನೀಡಿದೆ.ಒಣಭೂಮಿಯನ್ನು ಉತ್ಪಾದಕ ಕೃಷಿಭೂಮಿಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಲು ಇದು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದೆ. ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ಮನೆ ಬಳಕೆಯ ನೀರಿನ ಅಗತ್ಯವನ್ನೂ ಪೂರೈಸಿದೆ.ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಈ ಸಂಪನ್ಮೂಲವನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕು.ಆದರೆ—“ಬೋರ್ವೆಲ್ ಅನ್ನು ಅನಂತ ನೀರಿನ ಟ್ಯಾಂಕ್ ಎಂದು ನೋಡಬಾರದು; ಅದು ಬ್ಯಾಂಕ್ ಖಾತೆಯಂತಿದೆ.”ನಾವು ಖಾತೆಗೆ ಹಾಕುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಹಣವನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆ, ಒಂದು ದಿನ ಖಾತೆ ಖಾಲಿಯಾಗುತ್ತದೆ.ಅಂತರ್ಜಲಕ್ಕೂ ಇದೇ ನಿಯಮ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ.“ಇಂದು ನಿಮ್ಮ ಕಾಲಿನ ಕೆಳಗಿನ ನೀರನ್ನು ಉಳಿಸಿ; ನಾಳೆ ನಿಮ್ಮ ಜಮೀನಿಗೆ ನೀರು ಉಳಿಯಲಿ.”ಅಂತರ್ಜಲ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.ಆದರೆ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದರೆ ಅದು ಅನಿಯಮಿತ ಎಂದು ಅರ್ಥವಲ್ಲ.
“ಇನ್ನಷ್ಟು ನೀರನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತುವ ಮೊದಲು, ನಮ್ಮ ಕಾಲಿನ ಕೆಳಗೆ ಏನಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳೋಣ.”
ಈ ಅರಿವು ನಮ್ಮ ಜಮೀನು, ಕುಡಿಯುವ ನೀರು ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯದ ಕೃಷಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ
